Organ podatkowy nie ma podstaw do odmowy wydania zaświadczenia o wysokości uzyskanej pomocy de minimis w rolnictwie w sytuacji, gdy podatnik spełnił wszystkie warunki uzyskania pomocy, a pomiędzy dniem uzyskania pomocy a dniem wydania zaświadczenia doszło do wyczerpania krajowego limitu pomocy de minimis w rolnictwie.
Podatnicy będący małżeństwem w dniu 29 października 2021 r. nabyli do majątku wspólnego nieruchomość w celu powiększenia prowadzonego gospodarstwa rolnego. Prowadzone przez nich gospodarstwo po dokonaniu zakupu gruntów miało powierzchnię nie mniejszą niż 11 ha i nie większą niż 300 ha. W czasie zawierania umowy sprzedaży w formie aktu notarialnego oświadczyli również, że gospodarstwo będzie prowadzone przez okres co najmniej 5 lat od dnia nabycia nieruchomości, a zwolnienie z podatku od czynności cywilnoprawnych nie przekroczy przyznanej im i otrzymanej do tego czasu kwoty pomocy de minimis w rolnictwie.
Notariusz, przed którym zawierana była umowa sprzedaży nieruchomości dokonał weryfikacji krajowego limitu pomocy de minimis w rolnictwie i ustalił, że kwota limitu krajowego nie została wykorzystana na dzień nabycia przez podatników nieruchomości. Na podstawie wszystkich w/w okoliczności notariusz ustalił, że podatnicy spełniają wszystkie warunki skorzystania z pomocy de minimis w rolnictwie w formie zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych, o którym mowa w art. 9 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych i nie pobrał podatku PCC.
W dniu 29 listopada 2021 r. krajowy limit skumulowanej kwoty pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie został wykorzystany w całości.
Zgodnie z przepisami podmioty udzielające pomocy wydają beneficjentowi pomocy zaświadczenie stwierdzające, że udzielona pomoc publiczna jest pomocą de minimis albo pomocą de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie. Zaświadczenia te są wydawane z urzędu w terminie 2 miesięcy od dnia udzielenia pomocy publicznej. Jednocześnie beneficjent pomocy może wystąpić o wydanie zaświadczenia przed upływem dwumiesięcznego terminu.
Podatnicy nie otrzymali zaświadczenia i złożyli wniosek o jego wydanie dopiero po upływie dwumiesięcznego terminu, w którym zaświadczenie powinno zostać im wydane z urzędu.
Po rozpatrzeniu wniosku naczelnik urzędu skarbowego wydał postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia o wysokości uzyskanej pomocy de minimis w rolnictwie. W uzasadnieniu wskazał, że podatnicy spełnili wszystkie przesłanki skorzystania z pomocy de minimis w rolnictwie w formie zwolnienia podatkowego określonego w ustawie PCC poza jedną przesłanką, tj. uprawnieniem do pomocy de minimis z powodu wykorzystania krajowego limitu skumulowanej kwoty pomocy de minimis, nie przekraczając jednocześnie indywidualnego limitu pomocy.
Organ podatkowy wskazał również, że wyczerpanie limitu z dniem 29 listopada 2021 r. zamknęło mu możliwość wydania zaświadczenia z urzędu. Jedyną możliwością uzyskania przez podatników zaświadczenia było złożenie wniosku o jego wydanie przed upływem dwumiesięcznego terminu na wydanie zaświadczenia z urzędu.
Nie zgodziliśmy się ze stanowiskiem naczelnika urzędu skarbowego i złożyliśmy zażalenie. W naszej ocenie punktem wyjścia do prawidłowej oceny stanu faktycznego i spełnienia przesłanek warunkujących uzyskanie pomocy de minimis w rolnictwie w postaci zwolnienia podatkowego powinien być właściwie ustalony dzień udzielenia pomocy.
Zgodnie z art. 3 ust. 4 Rozporządzenia Komisji (UE) w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze rolnym pomoc de minimis uznaje się za przyznaną w dniu, w którym przedsiębiorstwo uzyskuje prawo otrzymania takiej pomocy zgodnie z obowiązującym krajowym systemem prawnym, niezależnie od terminu wypłacenia pomocy de minimis temu przedsiębiorstwu.
Zgodnie zaś z krajowym systemem prawnym, na podstawie ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej, przez dzień udzielenia pomocy należy rozumieć dzień, w którym podmiot ubiegający się o pomoc publiczną nabył prawo do otrzymania tej pomocy, a w przypadku, gdy udzielenie pomocy w formie ulgi podatkowej następuje na podstawie aktu normatywnego, bez wymogu wydania decyzji dzień, w którym zgodnie z odrębnymi przepisami upływa termin złożenia deklaracji albo innego dokumentu określającego wartość pomocy.
Notariusze będący płatnikami podatku od czynności cywilnoprawnych dokonywanych w formie aktu notarialnego są obowiązani przekazywać do 7. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy informację zawierającą treść aktów notarialnych lub dane z tych aktów dotyczące czynności dokonywanych w formie aktu notarialnego.
W orzecznictwie sądów administracyjnych funkcjonuje również pogląd, że „w przypadku zwolnienia podatkowego określonego w art. 9 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, tj. zwolnienia, które przysługuje z mocy prawa, przyjmuje się, że dniem udzielenia pomocy de minimis jest dzień zawarcia umowy sprzedaży (sporządzenia aktu notarialnego). (…) Na moment sporządzenia aktu notarialnego należy ocenić możliwość udzielenia pomocy, tj. spełnienie wszystkich warunków wymienionych w art. 9 pkt 2 ustawy PCC, w tym również wysokości wykorzystanego limitu indywidualnego, jak i limitu krajowego (tak np. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w wyroku z dnia 14 grudnia 2021 r., sygn. akt I SA/Bd 481/21).
Wskazaliśmy, że z powyższych względów uznać należy, że dniem uzyskania przez podatników pomocy jest 29 października 2021 r. (dzień zawarcia umowy sprzedaży w formie aktu notarialnego), jednak nie później niż 7 listopada 2021 r. (ostatni dzień na złożenie deklaracji przez notariusza, jako płatnika podatku PCC).
Chronologia zdarzeń jednoznacznie wskazywała zatem, że na dzień udzielenia pomocy, krajowy limit skumulowanej kwoty pomocy de minimis nie był wykorzystany. Okoliczność ta została również prawidłowo zweryfikowana przez notariusza, przed którym zawarta została umowa sprzedaży nieruchomości. W konsekwencji zostały spełnione przez podatników wszystkie przesłanki uzyskania pomocy de minimis określone w art. 9 pkt 2 Ustawy PCC, w tym również brak wykorzystania krajowego limitu pomocy na dzień udzielenia pomocy.
Wskazaliśmy również, że skoro podmiot udzielający pomocy ma obowiązek wydania zaświadczenia z urzędu, organ podatkowy nie ma podstaw do twierdzenia, że warunkiem wydania tego zaświadczenie było złożenie przez podatników wniosku o jego wydanie.
Sprawa zakończyła się pomyślnie i podatnicy ostatecznie otrzymali zaświadczenie o wysokości uzyskanej pomocy de minimis w rolnictwie.